LOS CUATRO ASPECTOS DE AMOR

Los cuatro aspectos de amor.

Segun el budismo existen cuatro elementos del amor:

MAITRI – bondad incondicional, benevolencia. La bondad incondicional no consiste solo en desear hacer feliz a alguien, sino tambien en la capacidad de dar alegria a la persona que amas, porque aunque tu intención sea amarla, tambien puedes hacerla sufrir.
Para amar de verdad has de seguir un aprendizaje; y para poder aportar alegria y felicidad a la persona que amas, debes observarla profundamente, porque si no la comprendes, no podras amarla. La comprensión es la esencia del amor.

KARUNA – la compasión. Esta cualidad no consiste solo en el deseo de aliviar el sufrimiento de otra persona, sino tambien en la capacidad de hacerlo. Para comprender bien la naturaleza de su sufrimiento y ayudarla a cambiar, has de practicar el observarla profundamente. La practica se arraiga siempre en el conocimiento y la comprensión. La practica de comprensión es la practica de meditación. Y meditar es observar a fondo la esencia de las cosas.

MUDITA – Si en el amor no hay alegria, no se trata de un verdadero Amor. Si estas sufriendo y llorando, significa que no se trata de un verdadero amor.

UPEKSHA – ecuanimidad, libertad. En el verdadero Amor alcanzas la libertad. Tienes suficiente espacio en el corazón y en la vida, y ofreces el espacio a la persona que amas.

En el contexto del buddismo, el amor es sobre todo el arte de estar presente. Es un arte que exige el entrenamiento y practica. Si no estas presente, como puedes amar? El mejor regalo que puedes dar a la persona que amas es tu presencia total. Verdadera presencia para ti mismo, para las personas que amas, para la vida.
Thich Nhat Hanh nos propone una sencilla practica de la respiración consciente: cuando inspiro soy consciente dla inspiración, cuando exhalo, soy consciente de la exhalación. La respiración es como un puente entre el cuerpo y la mente. La respiración consciente en el estado de concentración, hace que el cuerpo y mente se harmonizan y nos acercamos a la cualidad de Presencia. El mejor regalo para la persona que amas: Cariño, estoy presente aquí para ti. 
(en base del libro Thich Nhat Hanh "El verdadero Amor. Practicas para renovar el corazón").

Sin embargo, todo empieza por nosotros mismos, nuestras relaciones externas son un espejo de nuestra relación con nosotros mismos. Para estar plenamente presente para alguien, primero hay que estar presente para uno mismo y en uno mismo. Para comprender al otro, primero hay que trabajar para comprener a uno mismo. Para ser bondadoso con otros, primero hay que ser bondadoso con uno mismo. Para aliviar el sufrimiento de alguien, primero hay que descubrirse feliz. Para ofrecer a alguien libertad, espacio, primero tiene que sentirlo uno, abrir las alas en el cielo infinito.



Es esta primera relación, con uno mismo, que se refleja en todas nuestras relaciones.

Cztery filary Miłości.

Cztery filary/aspekty Miłości.

Według buddyzmu istnieją cztery elementy prawdziwej miłości:

MAITRI – bezwarunkowa dobroć, dobra wola. Nieuwarunkowana dobroć jest nie tylko pragnieniem uczynienia kogoś szczęśliwym, daniem radości tym, których kochamy, ale jest również zdolnością ofiarowania radości i szczęścia osobie, którą kochasz, bo często mimo że twoją intencją jest kochać, możesz  sprawiać , że ktoś cierpi.
Aby naprawdę kochać musisz nie przestawać “się uczyć”; aby dać radość osobie, którą kochasz, musisz ją głęboko obserwować , bo jeśli jej nie zrozumiesz, nie będziesz mógł  kochać. Zrozumienie jest esencją miłości. Bez zrozumienia miłość nie może zaistnieć . Zrozumienie jest owocem głębokiej, uważnej obserwacji.

KARUNA – współczucie. Ta jakość jest nie tylko pragnieniem zmniejszenia cierpienia drugiej osoby, ale również zdolnością uczynienia tego. Aby dobrze zrozumieć  cierpienia danej osoby i pomóc jej w przemianie, musisz praktykować głęboką obserwacje. Podstawą tej praktyki jest poznanie i zrozumienie. Praktyka zrozumienia to praktyka medytacji. Medytować to obserwować dogłębnie esencje rzeczy i zjawisk.

MUDITA
Odczuwanie radości jest niezbędnym elementem prawdziwej miłości. Jeśli  cierpisz i płaczesz przez cały czas, to nie jest to miłość.

UPEKSHA – wolność, równowaga/bezstronność
W prawdziwej miłości osiągasz  wolność. Masz wystarczająco dużo  przestrzeni w sercu i w życiu, i dajesz przestrzeń osobie, którą kochasz.

W kontekście buddyzmu miłość to przede wszystkim sztuka bycia obecnym. Sztuka ta wymaga treningu i praktyki. Jeśli nie jesteś obecny, jak możesz kochać ? Najlepszy prezent, jaki możesz zaoferować  osobie którą kochasz to twoja pełna obecność. Prawdziwa obecność dla ciebie samego, dla osób, które kochasz, dla życia.
Thich Nhat Than proponuje nam prostą praktykę świadomego oddechu: Robiąc wdech, jestem świadoma wdechu, robiąc wydech jestem świadoma wydechu. Oddech jest mostem pomiędzy ciałem  i umysłem. Świadomy  oddech w stanie koncentracji, sprawia że ciało i umysł się harmonizują i zbliżamy się  do jakości Obecności . Najlepszy prezent dla osoby, którą kochasz: Kochanie jestem tu obecny dla Ciebie.
(w oparciu o ksiazke Thich Nhat Thana “El verdadero Amor. Practicas para renovar el corazón “Prawdziwa Milosc. Praktyki na odnowienie serca”).

Wszystko zaczyna się jednak od nas samych, nasze relacje zewnętrzne są zwierciadłem relacji z samym sobą.
By być w pełni obecnym dla kogoś, najpierw trzeba być obecnym dla siebie samego i w sobie samym. By zrozumieć innego, najpierw trzeba pracować nad zrozumieniem samego siebie. By czynić dobro dla innych, najpierw trzeba być dobrym dla siebie samego. By zmniejszyć czyjeś cierpienie, najpierw trzeba odkryć się szczęśliwym. By dać komuś wolność, przestrzeń, najpierw trzeba samemu odczuwac przestrzen, rozwinąć skrzydła na bezkresnym niebie.
Dlatego w tym dniu życzę nam wszystkim zakochania się w sobie samym, tego “dobrego” zakochania, pełnego zrozumienia, szacunku, radości, dobroci, przestrzeni, obecności, gdyż to właśnie ta relacja z samym sobą odbija się na wszystkich naszych relacjach.

MAGICZNE PUDELKO UWAZNOSCI

                 MAGICZNE PUDEŁKO UWAŻNOŚCI/ SPOKOJU/                                       PEACEFUL BOX/ MINDFUL BOX

Peaceful box zawiera różne “magiczne” elementy, narzędzia, które pomogą nam się skoncentrować, wrócić do naszego centrum, uspokoić-ukoic, być uważnym. Można je otworzyć w sytuacjach, kiedy czujemy się zestresowani, napięci, ogarnięci jakąś emocją, która wymaga wiekszej uwagi (złością, smutkiem), kiedy potrzebujemy skupić się i skoncentrować, lub po prostu kiedy chcemy zrobić sobie przerwę w jakiejś aktywności i chwile odpocząć czy wyciszyć się np. przed pójściem spać.. Zawartość pudełka proponuje nam różne aktywności, wśród których możemy wybrać odpowiednią w danym momencie, w zależności od naszego stanu i ochoty.

Pudełko uważności jest stworzone z myślą o dzieciach, używa się go w szkołach (np. na godzinie wychowawczej), można stworzyć je wspólnie z dziećmi na zajęciach jogi (jedno dla calej grupy, i kazdy swoje indywidualne z ulubionymi "narzedziami").Myślę, że jest doskonałym narzędziem również dla zabieganych dorosłych. Świetny przedmiot do spędzania wspólnego rodzinnego czasu. 

Pudełko uważności może być również doskonałym pomysłem na oryginalny własnoręcznie zrobiony prezent. Zawartość pudełka zależy od wyobraźni twórcy, choć są pewne elementy, które mają zwyczaj się powtarzać. Wiele z nich odwołuje się do poznania zmysłowego, przywołując uważność do wrażeń ciała.

Przedstawiam Wam moją dzisiejszą (bo również jest zmienna) wersje, zawartości  Peaceful Box oraz krótką podstawową “instrukcje obsługi” poszczególnych elementów. Jeśli macie własne pomysły, co by jeszcze dorzucić, i chcecie się nimi podzielić, to możecie dodać je w komentarzach..

   Oto 14 skarbów mojego Pudełka uważności:

 1. Pudełko po butach, przykrywkę pomalowałam kredkami, a ścianki wykleiłam ozdobnym papierem.

  2. Butelka spokoju: butelka plastikowa, woda, gliceryna w płynie, purpuryna (o różnych kolorach i kształtach, kupiona “u chińczyka”). 

 Potrząsając butelką, purpuryna w ruchu ogarnia całą przestrzeń, stawiamy butelkę i będąc świadomym naszego oddechu obserwujemy, jak powoli purpuryna osadza się, a woda staje się na powrót przezroczysta. (Jest to metafora naszego wzburzonego umysłu i emocji, skupiając się na oddechu i na wrażeniach w ciele, kiedy umysł iemocje się uspokoją, zaczynamy widzieć rzeczy, takimi jakie są, zasłona znika...)

  

3.Klepsydra
Siadamy naprzeciwko i oddychamy głęboko licząc ile oddechów zmieści się w czasie przesypanym przez klepsydrę (moja ma 3min) (Oddech głęboki, spokojny, wolny, płynny, Im mniej oddechów tym lepiej) 

4.Wiatraczek
Głęboki wdech i z wydechem wprawiamy w ruch wiatraczek, wydłużając w ten sposób wydech. 

5.Maskotka Leżymy na plecach z maskotką na brzuchu, z wdechem czujemy jak brzuch unosi maskotkę w górę, a z wydechem opuszcza delikatnie w dół.

6.Pudełeczko od zapałek oklejone ozdobnym papierem, cztery fasolki lub cztery kamyczki , koraliki       (u mnie: migdał w skorupce, kamyk, muszelka, szklany koralik) To medytacja zaczerpnięta od  Thich Nhat Thana “The four pebbles meditation”. 

Bierzemy w dłonie każdy kamyk po kolei, na trzy długie oddechy:

kamyk , który symbolizuje Górę

trzy wdechy i wydechy, z każdym wdechem i wydechem powtarzamy w myślach:

wdech jestem jak górą , wydech jestem mocny/stabilny jak góra

(stabilność,solidność, siła, zaufanie)

kamyk (u mnie migdał), który symbolizuje Kwiat

wdech: jestem jak kwiat, wydech: czuje świeżość

(świeżość, piękno, radość, kolory)

kamyk (u mnie muszelka) która symbolizuje spokojną Wodę

wdech: jestem spokojną Wodą , wydech: odczuwam łagodność

(spokój, centrum, odbicie, łagodność, zwierciadło rzeczy takimi, jakie są)

kamyk (u mnie szklany koralik), który symbolizuje Przestrzeń

wdech: jestem przestrzenią, wydech:czuje się wolny

(wolność, lekkość, światło, relaks)

7. Pudełeczko z koralikami i pudełeczko z formami geometrycznymi do tworzenia mandali.

   

Mandala z sanskrytu święty krąg, symbolizuje strukturę wszechświata, strukturę harmonijną wokół centrum. Jest metaforą totalności, absolutu, pełni. Układanie mandali koncentruje, rozwija uważność, relaksuje.

(Można też po prostu kolorować lub malować mandale, ale z mojego doświadczenia, dzieci mają większą frajdę, jak ją układają a potem równie uważnie rozkładają, co jest dobrą okazją do rozmowy o nietrwałości rzeczy, o zmianach...) (Figury geometryczne mozna po prostu wyciac z kolorowej tektury).












8.Chusta. 

Osobiście lubię bardzo zatańczyć, wytańczyć np.smutek czy złość, czy niepokój, by po tym uwolnieniu i rozluźnieniu ciała, dopiero usiąść i zagłębić się w oddechu. Chusta jest dobrą towarzyszką, którą zawsze można do tańca zaprosić. 
(Mozna nia rowniez przewiazac oczy, by przez chwile tanczyc w ciemnosci lub by doswiadczyc chocby tekstur przedmiotow z pudelka spokoju).











9.Misa tybetańska (lub dzwoneczek lub metalofon)
Uderzamy w misę i po prostu czujemy wibracje dźwięku i uważnie słuchamy jak powoli zanika. Możemy uderzyć w misę czy zadzwonic dzwoneczkiem za każdym razem kiedy czujemy potrzebę wyciszenia umysłu lub przypomnienia sobie o  konieczności bycia uważnym.





10.Piłeczka i piórko.  

Służy do masażu całego ciała, ruchem okrężnym, sprawia, że wracamy do odczuć ciała. Piórkiem możemy połaskotać się w twarz, dłonie, stopy, również przywołując uwagę do ciała. Relaksuje.









11.Kalejdoskop
Ja wybrałam taki, przez który widać otoczenie czyli nie-zamknięty. Można przez niego uważnie popatrzeć wokół nabierając odmiennej perspektywy.
(Można kalejdoskop również zrobić samemu, ja kiedyś robiłam: z tuby tekturowej, o którą poprosiłam w sklepie z materiałami, na te tuby nawijają materiały, w środek trzy długie lusterka wycięte z arkuszy luster-nieszklanych, ułożone w trójkąt, ozdabiamy tubę z zewnątrz i gotowe).











12.Naturalne olejki eteryczne.
Kropla na nadgarstek i kilka glebokich oddechow skupiajac sie zupelnie na zapachu albo kilka kropel rozpuszczamy w wodzie. (U mnie:lawendowy i lotosowy).











13.Karty z pozycjami jogi.
Np. Losujemy 4, 5 kart i ukladamy z nich sekwencje, ktora wykonujemy trzy razy.

       

14.Muszla.
Do wsluchania sie w echo szumu morza.
Mozna rowniez oddychajac gleboko wizualizowac, ze powietrze jest jak fala morska, ktora wypelnia cialo od brzucha poprzez zebra az wypelni cala klatke piersiowa, az do obojczykow, po czym jak fala morska opada, odplywa...zabierajac ze soba napiecia i stres, a zostawiajac spokoj i swiezosc.   




Tutaj konczy sie moja lista na dzisiaj. Mam nadzieje, ze Was zainspiruje. 

                                                                  

6. 
   

JOGA DLA DZIECI I RODZICOW

O zajeciach jogi dla dzieci i rodzicow.

W dzisiejszym zabieganym świecie bardzo potrzeba takiej przestrzeni, którą dzieci i rodzice mogą dzielić, przestrzeni wspólnego doświadczania...W przeciwieństwie do np. wspólnego wyjścia do kina, gdzie dziecko i rodzic stają się biernym widzem, na zajęciach jogi to oni stają się “bohaterami”, przeżywają, doświadczają, otwierają nowe przestrzenie wzajemnej komunikacji. Czasami w codziennym życiu trudno o taką przestrzeń, zapracowanie, stres nie ułatwiają “spotkania“, a zestresowani są zarówno rodzice jak i dzieci, ktorym miedzy szkola a odrabianiem lekcji zbyt wiele czasu nie zostaje.
Znaleźć spokojny czas, gdzie i dziecko i rodzic może zajrzeć głębiej w siebie, ułatwia przestrzeń komunikacji od Bytu do Bytu, z serca do serca. Joga dla dzieci i rodziców to nie tylko dobra zabawa, ale piękna nauka wspólnego bycia. A oto kilka refleksji o tym, nad jakimi aspektami można pracować na zajęciach Jogi dla Dzieci i Rodziców.

1. Rozbudzenie wewnętrznego dziecka rodzica, tak by mógł lepiej zrozumieć swoje dziecko i jego potrzeby, tak by przypomniał sobie jak to jest bawić się i śmiać.
2. Danie rodzicowi sposobności, by zdał sobie sprawę z tego, że nie tylko rodzic jest przewodnikiem dla dziecka, ale dziecko jest też ogromnym nauczycielem dla rodzica.
3. Wzbogacenie naturalnej niewerbalnej komunikacji miedzy rodzicem a dzieckiem.
4. Pracowanie nad wzajemną uważnością, zaufaniem.
5. Pozwolenie rodzicowi zobaczyć, że nie musi nadawać etykiet swojemu dziecku, bo im silniej będzie to robić, tym trudniej będzie dziecku się z nich wyzwolić. Np. Dziecko zazwyczaj nieśmiałe, na naszych zajęciach może pokazać się z innej nieoczekiwanej strony.
6. Edukacja emocjonalna - równie ważna dla dziecka i rodzica.

Można powiedzieć, że zajęcia Jogi w Rodzinie maja przede wszystkim na celu prace nad dorosłymi, bo to ich obecność i jej jakość wpływa na dzieci. To najpierw rodzic musi nauczyć się świadomie oddychać, koncentrować się i relaksować, by te jakości mogły zakorzenić się w dziecku.
Celem zajęć jogi dla dzieci i rodziców nie jest nauczenie się sekwencji asan (choć oczywiście również się ich uczy i praktykuje), ale cel jest dużo głębszy, chodzi o stworzenie przestrzeni do odkrywania kim jesteśmy, jaka jest nasza natura i jak ją szanować. Dzieci potrzebują aktywności, która szanuje ich naturalne połączenie z ciałem, a dorośli potrzebują przypomnienia o tym, jak zamieszkiwać ciało. Komunikacja pozawerbalna, którą rozwijamy na zajęciach jogi dla dzieci i rodziców, jest niezbędna dla harmonii w ich relacji.

Przykłady ćwiczeń:

1. Prowadzenie się nawzajem, jedna osoba z przewiązanymi oczami, (Poruszanie się w przestrzeni, odkrywanie tekstur etc.)
2. Turlanie się (Dziecko “turla”rodzica, rodzic “turla” dziecko)
3. Zwierciadło (naprzeciwko siebie, najpierw jedna osoba rusza się, a druga jest jej odbiciem, potem zmiana).
4. Tunel (Dorośli robią tunel z pozycji psa z glowa w dole, a dzieci przechodzą przez tunel, tunel może tez być z pozycji kota, i pozycji Setubandha Sarvangasana – pod tym dzieci muszą się czołgać jak węże)
5. W relaksacji wzajemne robienie sobie masażu. (np.Możesz wyobrazić sobie, że twoje dłonie to pędzelki i pomalować rodzica dłońmi na wyobrażone kolory).
6. Rysowanie, pisanie sobie wzajemnie palcem na plecach. (Uważność, słuchanie).
7. Naśladowanie stanów emocjonalnych- dziecko pokazuje jaki jest tata /mama kiedy się złości, a tata/mama jakie jest dziecko kiedy się złości.(kiedy się smuci, cieszy itd.)jako punkt wyjscia do rozmow o emocjach , o tym jak je rozpoznawac, wyrazac, obserwowac....
8. Ćwiczenia oddechowe w parach np. Dziecko kładzie głowę na brzuchu mamy, która ćwiczy w ten sposób oddech brzuszny; np. wzajemnie opierają sobie dłonie na żebrach, by czuć jak rozchodzą się na boki).

                                          slimak

Seminarium: Ciaza z perspektywy Jogi.

JOGA I PORÓD

Joga i poród.

Joga podczas ciąży, nie tylko przynosi gibkość, siłę i spokój, ale może oznaczać również zmianę dla systemu nerwowego, zmianę, która ułatwi przeżycie porodu w pełni mocy i z przyjemnością.

Poród jest dla ciała doświadczeniem rytmów, przeplatają się w nim okresy maksymalnej akcji z czasem spokoju: skurcze i rozkurcze i przestrzeń między nimi.

Ból, który się pojawia jest powodowany skurczami i rozkurczami macicy i mięśni miednicy w nie zaangażowanych. Możemy wykorzystać skurczanie i rozciąganie w praktyce jogi, by doświadczyć jak nasze ciało reaguje na różne sposoby oddychania.

Z drugiej strony, możemy ćwiczyć naszą zdolność do odpoczynku i odnowy pomiędzy ćwiczeniem a ćwiczeniem, by potem wykorzystać te zdolności w czasie, kiedy ciało odpoczywa podczas porodu. Realizowanie “mocnych” ćwiczeń przez minutę, a potem obserwowanie jak ciało “wraca do siebie” przez dwie czy trzy minuty, jest dobrym treningiem zarówno dla mięśni i systemu nerwowego które przyzwyczajają się do takiej sytuacji, jaka zachodzi w czasie procesu rozwarcia, jak i dla intelektu, który zdaje sobie sprawę z tego, że ciało jest w stanie przeżywać tego rodzaju sytuacje bez jego interwencji.

Tere Puig, z ksiazki Una mirada yoguica al embarazo, Jogiczne spojrzenie na ciążę.
http://nacercrecer.com/

PORÓD I NARODZINY

Poród i narodziny.

Doświadczenie narodzin jest tak bezgraniczne i intensywne, że umysł nie jest w stanie go pojąć. Tylko w momencie , kiedy kobieta mówi: tutaj jestem, duszą i ciałem, “niech się dzieje wola boska”, kobieta przestaje walczyć i stają się narodziny, dziecka i matki. W tym momencie kobieta otwiera się ku życiu i śmierci, i dostępuje głębokiego i intymnego doświadczenia, które jest też źródłem inspiracji do wychowywania dzieci. W tym oddaniu się, kobieta czuje się zamieszkana przez siłę zwierzęcą, która łączy ją z ziemią i z dzikością; i jednocześnie doświadcza niezwykłego spokoju.W tym momencie kobieta odczuwa, ze jest kanałem między niebem a ziemią.

To doświadczenie nie musi przynależeć tylko do momentu narodzin, choć być może przynależy jeśli chodzi o intensywność wrażeń. Uświadomienie sobie tego w czasie ciąży, przygotuje i otworzy kobietę tak, by mogła pozwolić sobie przeżywać to doświadczenie: rodzenia i narodzenia.

Ciąża jest procesem absolutnie organicznym i jednocześnie absolutnie duchowym. Pozwala kobiecie połączyć się z naturą zwierzęcą, przepełniają ją wrażenia cielesne; brzuch, piersi, organy rodne, nabierają ogromnego znaczenia w tym czasie. Jednocześnie życie, które w niej kiełkuje,przypomina jej o naturze najsubtelniejszej, bez jej interwencji dzieje się cud , to co niewidzialne...nieuchwytne.....przybiera formę...

W czasie ciąży i porodu kobieta oferuje  swoje ciało, które przekształca się i otwiera, by życie,by to, co niewidzialne, zamanifestowało się w całej swej wielkości i doskonałości.

Joga jest doskonałym przygotowaniem, by cieszyć się w pełni tym doświadczeniem, w którym współistnieje to, co wydaje się sprzeczne, dotykalne i nieuchwytne zarazem. Joga, podobnie jak poród, poprzez ciało daje nam możliwość poznania naszej esencji. 

Tere Puig (z ksiazki Una mirada yoguica al embarazo, Jogiczne spojrzenie na ciaze) 
http://nacercrecer.com/